ฉันมีศัตรูตั้งหลายคนเมื่อตอนม.ต้น
แต่ศัตรูที่ร้ายกาจที่สุดในห้องเรียนก็คือ.....
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
...ตัวเอง 
 
 


 
เมื่อวันก่อนเจอน้องคนนึงในDeviantArtมาระบายในJournal
ประมาณว่าโดนเพื่อนแกล้ง แล้วตัวเองกลับโดนพักการเรียนทั้งๆที่ตัวเองไม่ผิด

ในฐานะที่ตัวเองโดนแกล้งมาก่อนเมื่อสมัยอายุรุ่นราวคราวเดียวกับน้องคนนั้น
แหมวก็เลยทนไม่ได้ที่เห็นน้องคนนั้นโดนแกล้งแบบนี้
ก็เลยให้น้องระบายให้ฟัง

ก็เลยรู้ว่าน้องไม่มาเรียนในวิชาภาษาไทย เลยไม่ได้ส่งงาน
แต่น้องคู่กรณีมาเรียน แต่ไม่ส่งงาน เลยโดนอาจารย์ทำโทษ
แล้วน้องคู่กรณีมาแขวะใส่ว่า น้องคนนั้นไม่มาเรียนกลับไม่โดนทำโทษ
พอน้องจะไปฟ้องครู คู่กรณีก็ทำประชดใส่ว่า ฟ้องเลยๆ ฟ้องอีกสิ
(แหมวอ่านคอมเมนต์ถึงท่อนนี้แล้วอารมณ์โคตรขึ้นเลย จริงๆนะ)
แล้วเรื่องก็ลามไปถึงผู้ปกครองของทั้งสอง
...ขอเล่าแค่นี้ก็พอ เพราะไม่อยากให้มันเกิดเรื่องใหญ่มากกว่านี้

อย่าหาว่าแหมวไปสอใส่เกือกเรืองคนอื่นเลยนะ
แต่ขอถามหน่อยเถอะ

"ที่ไปแขวะแบบนั้น คิดว่าตัวเองดีแล้วนักเหรอ"
ตัวเองขี้เกียจไม่ส่งงาน แล้วยังป้ายขี้ใส่ชาวบ้านอีก

คนที่ชอบแกล้งก็แบบนี้แหละ คิดว่าตัวเองถูกเสมอ ชอบรังแกคนที่อ่อนแอกว่า
บางรายแกล้งจนคนโดนแกล้งไปฆ่าตัวตายแล้วก็ยังไม่สำนึก

ไม่เข้าใจว่าทำไมคนแบบนี้ยังอยู่ให้รกโลกอีกนะ 
 
======
 
จะว่าไป มีอีกกรณีนึง เราไปว่าคนอื่นว่าชอบแกล้ง
กลับมาถามตัวเองซักนิดนึงว่า....เราไปทำอะไรให้เค้ามาแกล้งรึเปล่า

บางครั้งเราก็ลืมไปแล้วว่าเราพูดอะไรไม่ดีใส่เขารึเปล่า
เขาถึงกลับมาร้ายใส่เราทั้งๆที่เราลืมไปแล้วว่าทำอะไรลงไป

เหมือนกับว่ามีปีศาจเข้าไปสิงแล้วทำมิดีมีร้ายใส่คนอื่น
พอปีศาจออกจากร่าง เราก็ลืมไปแล้วว่าทำอะไรลงไป
เขาถึงได้ร้ายกับเราเยี่ยงนี้

และมันก็เข้าทางที่ว่า
"ศัตรูในห้องเรียนก็ร้ายกาจจะแย่อยู่แล้ว
แต่คนที่ร้ายกาจกว่าพวกมัน คือ ตัวเอง "
 
ขอสารภาพตรงๆ แหมวเคยเป็นแบบนั้นนะ
แล้วต่อไปนี้ แหมวจะพยายามไม่ทำให้คนอื่นวุ่นวายใจเป็นอันขาด
พูดจริงๆนะ แหมวไม่อยากสร้างศัตรูเพิ่มให้ปวดหัวอีกต่อไปแล้ว
 
=====
แด่คนที่โดนแกล้ง

ถ้าทบทวนดูดีๆแล้ว ว่าเราไม่เคยทำอะไรร้ายๆใส่คนอื่นมาก่อน
ก็จงทำดีต่อไป แล้วอดทนกับพวกมัน สู้กับมันด้วยความถูกต้อง
เมื่อใดที่รู้สึกว่ารับไม่ไหวแล้ว จงระบายให้คนที่คิดว่าตัวเอง
ไว้ใจมากที่สุดฟัง อย่าแบกมันไว้จนตัวเองต้องคิดว่าอยากตาย 

ถ้ารู้ตัวว่าทำ หรือไม่มั่นใจว่าทำรึเปล่า ไปถามเขาตรงๆ
"ฉันเคยทำอะไรให้โกรธเคืองรึเปล่า เธอถึงได้จงเกลียดจงชังฉันแบบนี้"
"ถ้าทำก็ขอโทษด้วยนะ อย่ามาเกลียดใส่เราอีกเลย"
ถือว่าเลิกแล้วต่อกันละกันนะ
 
ในกรณีที่โดนล้อบ่อยๆ อยากจะบอกเอาไว้ว่า
ในโลกนี้ ไม่มีใครยอมหยุดล้อในสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบไปซะทุกคน
(เคยเจอมาแล้ว แบบนี้ ปลงแล้วด้วย)
พยายามข่มใจตัวเอง ทำเป็นหูทวนลมบ้างก็ดี อย่าไปใส่ใจ
แหมวไม่รับประกันนะ ว่าวิธีนี้จะทำให้คนเบื่อและเลิกล้อได้รึเปล่า
แต่ทำเป็นสักแต่ว่าฟังไว้ก่อนละกัน
====

แด่คนที่ชอบแกล้ง

สั้นๆนะ "เลิกเหอะ"
อย่าไปทำคนๆนั้นให้ชอกช้ำใจไปมากกว่านี้เลย
อย่ามาเถียงนะว่า "แค่ล้อกันเล่นๆตามภาษาเพื่อนๆเอง มีปัญหามากนักหรือไง"
เคยคิดบ้างมั้ยว่าที่เราล้อมันทุกวันๆ เขาชอบให้เราล้อแบบนั้นรึเปล่า
ถ้าตั้งใจล้อมันภาษาเพื่อน แต่เค้าไม่ชอบ จงอย่าโกรธใส่เค้าและอย่าสบถใส่ว่า
"ล้อเล่นแค่นี้จะโกรธอะไรกันนักกันหนาวะ"
เปลี่ยนมาเป็น "หยุดล้อในสิ่งที่เพื่อนไม่ชอบ" จะดีกว่ามั้ย
ความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนจะได้ยืนยาวบ้างนะ

หรือถ้าเพื่อนตัวเองรสนิยมไม่เหมือนกัน อย่างเช่น
ฟังเพลงคนละแนวกัน ก็ให้เขาฟังของเขาไป
อย่าไปหมั่นไส้เขา ไปฉีกหนังสือนิตยสาร หรือ เอาซีดีของเขาไปทิ้งขยะเลย
มันไม่ทำให้เขายอมเปลี่ยนแนวดนตรีตามเธอหรอก รู้มั้ย
 
ถ้าตัวเองไม่ชอบหน้าเขาจริงๆ ก็ไม่ต้องพูดกัน ไม่ต้องมาแกล้งด้วย
เว้นระยะห่างไว้ จะได้ไม่ต้องมีเรื่องกัน เงียบไว้ซะ
====
 
ชีวิตแสนยากลำบากในห้องเรียนก็ต้องสู้ๆกันไป
แม้ว่าช่วงเวลานั้น จะขโมยความสุขของชีวิตวัยรุ่นไปเยอะแค่ไหน
ช่วงเวลานอกห้องเรียนก็หาความสุขมาเยียวยาบ้างก็ดีนะ
 
โชคดีมีชัย สู้ต่อไป แล้วเจอกันใหม่...